Tinatin,Mariam,Kato

მიმდინარეობს ჩატვირთვა…

"მე გა­მო­ვი­ა­რე საკ­მა­ოდ ხან­გრძლი­ვი ცხოვ­რე­ბა. თუ მი­ვაღ­წიე, წელს 84 წელი შე­მის­რულ­დე­ბა. ჯერ მინ­და მო­გიყ­ვეთ იმა­ზე, თუ რას მო­ვეს­წა­რი. დარ­წმუ­ნე­ბუ­ლი ვარ, ბევ­რი ჩემი კო­ლე­გა ინატ­რებ­და ასეთ ბედ-იღ­ბალს. მე ურ­თი­ერ­თო­ბა მქონ­და მსოფ­ლი­ო­ში სა­ხელ­გან­თქმულ დი­რი­ჟო­რებ­თან, შემ­სრუ­ლებ­ლებ­თან, მო­ვი­ა­რე თით­ქმის მთე­ლი მსოფ­ლიო და მოს­მე­ნი­ლი მაქვს ჩემი მუ­სი­კა სა­უ­კე­თე­სო სა­კონ­ცერ­ტო დარ­ბა­ზებ­ში. რა თქმა უნდა, არ ვა­პი­რებ ამ ყვე­ლაფ­რის ჩა­მოთ­ვლას, რად­გან ეს დიდ დროს წაგ­ვარ­თმევს, მაგ­რამ მინ­და აღ­ვნიშ­ნო, რომ ეს ყვე­ლა­ფე­რი შე­იძ­ლე­ბა შე­ფას­დეს, რო­გორც ბედ­ნი­ე­რი ცხოვ­რე­ბა. ჟურ­ნა­ლის­ტე­ბი ძა­ლი­ან ხში­რად მე­კი­თხე­ბი­ან – თუ ასე ბედ­ნი­ე­რი ბრძან­დე­ბით, რა­ტომ წერთ ასეთ ტრა­გი­კულ მუ­სი­კას? მე ვპა­სუ­ხობ: თქვენ გნე­ბავთ, რომ უბე­დუ­რი ვიყო და დავ­წე­რო ხა­ლი­სი­ა­ნი მუ­სი­კა? ტრა­გი­კულ მუ­სი­კას იმი­ტომ ვწერ, რომ მი­უ­ხე­და­ვად ჩემი ასე­თი ბედ­ნი­ე­რი ცხოვ­რე­ბი­სა, გარ­შე­მო რაც ხდე­ბა, ჩემს სამ­შობ­ლო­ში, მსოფ­ლი­ო­ში, არა­სო...